കുഴിമാടത്തില്‍ കിടക്കുന്നത്‌ മനസ്സില്‍ മിന്നിത്തെളിഞ്ഞു…

Posted: November 19, 2012 in അനുഭവം, അഭിപ്രായം, ഇന്‍ഡ്യ, കേരളം, നര്‍മ്മം, ഭാരതം, വിമര്‍ശനം, സാമൂഹ്യം, സിനിമ, സ്വപ്നം

ഇന്‍ഫ്ളേഷന്‍ ഞങ്ങളേ അഫക്ട്‌ ചെയ്ത്‌ തുടങ്ങിയ കാലം…

പോക്കറ്റ്‌ മണി ഒക്കെ ഫുഡിനു പോലും തികയാതെ വന്നു തുടങ്ങി…

സോ ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്‍ററുകളില്‍  മുഴുവന്‍ വെറുതെ മോര്‍ണിംഗ്‌ വാക്ക്‌, ഈവനിംഗ്‌ വാക്ക്‌ എന്തിന്‌ ചുമ്മാ ബോറടി മാറ്റാന്‍ ആഫ്റ്റര്‍ നൂണ്‍ വാക്ക്‌ വരെ നടത്തിയിരുന്ന കാലം…

നമ്മള്‍ വെറുതെ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ക്ക്‌ അഞ്ചു പൈസേടെ കച്ചവടം പോലും കിട്ടില്ലാ എന്നുള്ള പരമാര്‍ഥം മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇടവരുത്താറില്ല… ഒരിക്കല്‍ കേറിയ ഷോപ്പിംഗ്‌ മാളില്‍ പിന്നെ ഉടനെ എങ്ങും കേറാറില്ല !

മുക്കിനു മുക്കിനു എന്തിന്‌ മുക്ക്‌ ഇല്ലാത്തിടത്ത്‌ പോലും ഷോപ്പിംഗ്‌ സെണ്റ്റര്‍ വെച്ചിട്ടും എല്ലാ കടയിലും പൂരത്തിനുള്ള ജനം…. അതും മേടിച്ചോണ്ട്‌ പോവുന്ന ബാഗിണ്റ്റെ വലുപ്പം കണ്ടാല്‍ ഇവനൊക്കെ സൂപ്പര്‍ ലോട്ടോ അടിച്ച്‌ ആയുഷ്ക്കാല പര്‍ച്ചേസ്‌ നടത്തി വീട്ടിലേക്ക്‌ കെട്ടിയെടുക്കുവാന്ന്‌ തോന്നും !

ഞങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ടെ പോലെ ഒരു പണിയും ഇല്ലാതെ തെണ്ടി നടക്കുന്ന അണ്ണാച്ചിമാരുടേയും കയ്യില്‍ മാത്രം ഒന്നും കാണില്ല…. ഫ്രീ ഹാന്‍ഡ്‌ ആയിട്ട്‌ അങ്ങനെ ഉലത്തും… ഐ മീന്‍ ഉലാത്തും….

അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പൊ ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി…. ഇങ്ങനെ വെറുതെ നടന്നിട്ട്‌ ആര്‍ക്ക്‌ എന്ത്‌ പ്രയോജനം…

ജീവിതം പഠിക്കാന്‍ ഇതൊരു ചാന്‍സ്‌ ആയിട്ട്‌ എടുത്തൂടെ എന്നായി അവസാനം ഞങ്ങള്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്ന കണ്‍ക്‌ളൂഷന്‍…. മനസ്സിലായില്ലാ !??

തമ്പിമാര്‍ടെ കൂടെ ഒരു പാര്‍ട്ട്‌ ടൈം ജോലി അന്വേഷിച്ച്‌ പോയെന്ന്‌… നമ്മള്‍ തെണ്ടി തിരിഞ്ഞ്‌ നടക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ എല്ലാം ഡാറ്റാ എന്‍ട്രി  ഓപ്പറേറ്റേര്‍സിനേ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന്‌ പോസ്റ്റര്‍ കുറേ എണ്ണം കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌… പേരു കേട്ടാല്‍ ഡിസ്റ്റ്രിക്റ്റ്‌ കളക്ക്ടര്‍ എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ വെയിറ്റ്‌ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത്‌ അവിടെ ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു വരുന്നവര്‍ക്ക്‌ കിട്ടുന്നതിലും തറ ശമ്പളമാ…

അങ്ങനെ പല പാര്‍ട്ട്‌-ടൈം ജോലികളുടേയും പരസ്യങ്ങള്‍ അവിടുന്നും ഇവിടുന്നുമൊക്കെ ആയിട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ ഒപ്പിച്ചു… ആദ്യം ഞങ്ങളില്‍ ജോലിക്ക്‌ പോവാന്‍ താത്പര്യം ഉള്ളവരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു… ഞാന്‍ ഇല്ലാതെ വരുമോ…. പിന്നല്ലാ…

അവസാനം അതിനൊക്കെ അവരു പറഞ്ഞിട്ടുള്ള നമ്പറില്‍ വിളിച്ച്‌ അന്വേഷിക്കാന്‍ തുടങ്ങി…. ഒരോരുത്തരും ഓരോ സ്ഥലത്തായി പോവാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു… ചുമ്മാ അവിടെ വെച്ച്‌ ഒരു വര്‍ക്കഹോളിക്ക്‌ മത്സരം ഒഴിവാക്കാന്‍ !

ഞാന്‍ അവസാനം തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ ഒരു വല്യ ഇവന്‍റ് മാനേ ജ്മെന്റ്  കമ്പനി എന്ന്‌ അവരു തന്നെ അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു സ്ഥാപനത്തില്‍….പ്രസ്ഥാനത്തില്‍………..

അപ്പൊ ഞങ്ങള്‍ 4-5 മീശ മുളയ്ച്ചതും മുളയ്ക്കാത്തതുമായ പയ്യന്‍മാര്‍ പലരു പല വഴിക്കായി പിരിഞ്ഞു…. എന്‍റെ  മനസ്സിലേ വിഷമം പിരിഞ്ഞതൊന്നും അല്ല… മടിയും അല്ല….

അന്ന്‌ കാര്‍ത്തിയുടെ സ്റ്റാര്‍ വാല്യു ഉയര്‍ത്തിയ പയ്യ എന്ന ലിംഗു സ്വാമീടെ പടത്തിനു പോവാമെന്ന്‌ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്നെടുത്ത തീരുമാനം ഞങ്ങള്‍ പൈസ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ജോലിക്ക്‌ വേണ്ടി ത്യജിച്ചതിലായിരുന്നു… എന്നും ഇങ്ങനാ…. ഒരു സിനിമ കാണാന്‍ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചിട്ട്‌ അത്‌ ഒരല്‍പ്പം വൈകി പോയാല്‍ ജീവിതം മടുത്ത അവസ്ഥ !

ആഹ്‌… എല്ലാം മറന്ന്‌ ജോലി തേടി പോയി… ജീവിതത്തിലേ ആദ്യത്തെ ഒഫിഷ്യല്‍ ഇന്റര്‍വ്യു …. അത്‌ ലക്ഷ്യമാക്കി മനസ്സില്‍ ഫിക്സ്‌ ചെയ്ത്‌ ഞാന്‍ നടന്നു… ഞാന്‍ ആദ്യം കോണ്ടാക്റ്റ്‌ ചെയ്ത ആ പുള്ളിക്കാരിയെ ഇടെയ്ക്കിടെക്ക്‌ വിളിച്ച്‌ നോക്കാറുണ്ടായിരുന്നു…. എന്‍റെ വഴി തെറ്റിയിട്ടില്ലാന്ന്‌ ഉറപ്പ്‌ വരുത്താന്‍… …..

ഒരു വിധത്തില്‍ എത്തപ്പെട്ടു… റിസെപ്ഷനില്‍ ഞാന്‍ ഇന്റര്‍വ്യുവിനാ വന്നെ എന്നു പറഞ്ഞപ്പൊ ഒടുക്കത്തെ ഒരു ചിരി ആ പെണ്ണിന്‌… എവളെയല്ല അപ്പൊ ഞാന്‍ വിളിച്ചോണ്ടിരുന്നെ എന്ന്‌ മനസ്സിലായി…

” ഈ ഭാരതി അക്കാ… ?? ”

” അക്കാവാ…. “, എന്നു മാത്രം മനസ്സിലായി… ബാക്കി നടന്നത്‌ ശകാര വര്‍ഷം ആണെന്നും മനസ്സിലായി…

ലാസ്റ്റ്‌ കാര്യം ക്ളിക്കായി… ആ കമ്പനീടെ സി.ഇ.ഓ. ആണ്‌ ഞമ്മളെ ഭാരതി !!

പറഞ്ഞു വന്നപ്പൊ ഇവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടത്‌ ഇവര്‍ക്ക്‌ വേണ്ടത്‌ ഒരു മാര്‍ക്കെറ്റിംഗ്‌ എക്സിക്ക്യൂട്ടീവൈനെ ആണെന്ന്‌ മനസ്സിലായി… ഏയ്‌ പ്രൊഡക്റ്റ്‌ ഒന്നും ഇല്ല… പരസ്യ പ്രചരണാര്‍ഥം ഒരോ തെണ്ടികളെ പോയി കണ്ട്‌ ഒരോ നുണയും പറഞ്ഞ്‌ പറ്റിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക്‌ ഒരു കൂട്ട്‌…………

മാഡം ഫയങ്കര തിരക്കിലാണെന്നും വെയിറ്റ്‌ ചെയ്യാനും….

ഞാന്‍ ഇരുന്നു…

ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും വെറുക്കുന്ന ഒന്നാണ്‌ കാത്തിരിപ്പ്‌… ഞാന്‍ മടുത്ത്‌ ഒരു പരുവമായി…

സമയം ഉച്ചയോട്‌ അടുക്കാറായി…

ആരും അറിയാതെ ആ കര്‍ട്ടണ്‍ മാറ്റി നോക്കിയപ്പൊ കണ്ടത്‌ കണ്ണാടിയില്‍ ഇവള്‍ അകത്ത്‌ അണ്ണാച്ചി ടി.വി. സീരിയല്‍ കണ്ടോണ്ട്‌ ഇരിക്കുവാ…

എനിക്ക്‌ നല്ല പുളിച്ച തെറി മനസ്സിലേക്ക്‌ വന്നു…

ലാസ്റ്റ്‌ ഞാന്‍ ഒരു പണി ചെയ്തു അറ്റന്‍ഡറോട്‌ എന്‍റെ കാര്യം പറയാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട്‌ ഞാന്‍ ജനലിനടുത്ത്‌ കാതോര്‍ത്ത്‌ വെയിറ്റ്‌ ചെയ്തു….

തമിഴെനിക്ക്‌ കേട്ടാല്‍ ക്ളിക്കാവും… ഇത്‌ പണ്ട്‌ സുരേഷ്‌ ഗോപി സമ്മര്‍ ഇന്‍ ബേദ്‌ലഹേമില്‍ പറഞ്ഞ പോലെ അല്ല… ഹ ശരിക്കും മനസ്സിലാവുമെന്ന്‌ ഞാന്‍ അവിടെ കൂറച്ചായില്ലെ… പിന്നെ തമിഴ്‌ സിനിമ കാണുമ്പൊ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക്‌ ഞാനാ ട്രാന്‍സ്ളേറ്റര്‍…….

അകത്ത്‌ ഇരുന്ന്‌ ആ ചൊറി തവള പറയുവാ… അല്‍പം വെയിറ്റ്‌ ഇട്ടില്ലേല്‍ ചെറിയ കമ്പനി ആണെന്ന്‌ അവന്‌ തോന്നും എന്ന്‌… കുറെ അധികം കഷ്ടപ്പെടുത്താന്‍ പറ്റില്ലാന്ന്‌…….

അവള്‍ടമ്മൂമ്മെ കേട്ടിക്കാന്‍……..

ഞാന്‍ ഇറങ്ങി വന്ന അറ്റന്‍ഡറോട്‌ ഇംഗ്ളീഷ്‌ അറിയാമോന്ന്‌ ചോദിച്ചു…

ഇല്ല…

ഉടനെ തന്നെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയ വെള്ള പേപ്പറില്‍ നീ നിന്‍റെ  അപ്പന്‌ കൊടുത്താ മതി ഈ അളിഞ്ഞ ജോലി എന്ന്‌ എഴുതി അയാളെ ഏല്‍പ്പിച്ചു…

അത്‌ അവള്‍ക്ക്‌ കൊടുക്കാന്‍ 10 രൂപാ ടിപ്പും കൊടുത്തേച്ച്‌ ഞാന്‍ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ മുങ്ങിക്കളഞ്ഞു….

പിന്നെ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു… ദൈവമേ ആ സാമദ്രോഹിക്ക്‌ ഇംഗ്ളീഷില്‍ എഴുതിയത്‌ മനസ്സിലായില്ലെങ്കില്‍ ആ കൊടുത്ത പൈസ വേസ്റ്റ്‌ ആവുമല്ലൊ എന്ന്‌……

കാര്യം അന്വേഷിക്കാന്‍ തിരിച്ച്‌ പോയൊന്നുമില്ല… നേരേ തിയേറ്റര്‍ കോമ്പ്ളെക്സിലേക്ക്‌ വെച്ച്‌ പിടിച്ചു…

അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച പരിതാപകരം ആയിരുന്നു…

ബാക്കി ജോലി അന്വേഷികള്‍ എനിക്ക്‌ മുന്നെ തന്നെ തിയേറ്ററില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു…

എല്ലാര്‍ക്കും പറയാന്‍ വത്യസ്ത കഥകള്‍… എല്ലാത്തിലും ക്ളൈമാക്സ്‌ ആ സീനില്‍ നിന്ന്‌ സ്കൂട്ട്‌ ചെയ്തത്‌ തന്നെ !!

സുഹൃത്തുക്കളെ തിരിച്ച്‌ കിട്ടിയ ചാരിതാര്‍ഥ്യത്തോടെ പടം കണ്ടു….

ഇറങ്ങുമ്പോഴേക്ക്‌ നാട്‌ മനസ്സിലേക്ക്‌ ഇരച്ച്‌ വന്നു…

അതില്‍ കാര്‍ത്തി അഫിനയിച്ച്‌ ഫലിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം പോലെ ഒരാള്‍ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു…

പണ്ട്‌ ബൈക്ക്‌ ഓടിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ച ഡ്രൈവിംഗ്‌ സ്കൂള്‍ മാഷ്‌ സത്താര്‍ !

റോഡ്‌ ബ്ളോക്ക്‌ മാറ്റാന്‍ മുന്നിലെ ഓട്ടോക്കാരനെ ഓടിച്ചിട്ട്‌ തല്ലി വണ്ടി എടുപ്പിച്ച വീരന്‍……

ഒരിക്കല്‍ ഗ്രൌണ്ടിലേക്ക്‌ ഇങ്ങേരുടെ ഒരു ശിഷ്യന്‍ ആണ്‌ വണ്ടി എടുത്തത്‌…..,സൈഡില്‍ സത്താറിക്കയും ഉണ്ടായിരുന്നു…

ബാക്കില്‍ ഞാനും…

ഇടയ്ക്ക്‌ വെച്ച്‌ ഓവര്‍ ടേക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയ ബൈക്കുകാരനോട്‌ സ്റ്റാന്‍ഡ്‌ തട്ടിയിട്ട്‌ പോടാ നാ**** മോനേ എന്നു വിളിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഈ പരട്ട ചെക്കന്‍ സ്റ്റിയറിംഗില്‍ നിന്ന്‌ കയ്യെടുത്തു….

വണ്ടി ഒന്നു പാളി…

നേരേ വരുന്ന പാണ്ടി ലോറിക്ക്‌ നേരേ…..

ഇവന്‍ കയ്യെടുത്ത്‌ കണ്ണടയ്ച്ച്‌ പപ്പു വിളിക്കണ പോലെ പടച്ചോനേ എന്നൊരു വിളി…

വേറൊന്നും ചെയ്യാനില്ല…

ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ കുഴിമാടത്തില്‍ കിടക്കുന്നത്‌ മനസ്സില്‍ മിന്നിത്തെളിഞ്ഞു…

പക്ഷെ വണ്ടി ഇടിച്ചില്ല…

ലോറിക്ക്‌ അര ഇഞ്ച്‌ മുമ്പില്‍ വന്ന് നിന്നു !

കണ്ണിനു മുന്നില്‍ നടന്ന അത്ഭുതം കണ്ട്‌ അവന്‍ മുകളിലേക്ക്‌ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി, “എല്ലാം പടച്ചോണ്റ്റെ കൃപാ കടാക്ഷം…”, എന്നിട്ട്‌ സത്താറിക്കയെ നോക്കി…

അയാള്‍ അവണ്റ്റെ മുഖത്ത്‌ രണ്ട്‌ കദിനാ പൊട്ടിച്ചിട്ട്‌ പറഞ്ഞു, “എടാ @#%@^@%! , ഇടതു വശത്ത്‌ സ്റ്റിയറിംഗ്‌ ഇല്ലെങ്കിലും ക്ളച്ചും ബ്റേക്കും ഉണ്ടെടാ … ഇല്ലെങ്കില്‍ പടച്ചോനേ വിളിക്കാന്‍ ഇയ്യ്‌ ഇണ്ടാവില്ലാര്‍ന്നു… ”

പ്രശ്നം ഒതുക്കി തീര്‍ത്ത്‌ അവിടുന്ന് നീങ്ങുമ്പൊ സത്താറിക്ക പറഞ്ഞു, “അനക്ക്‌ ഇള്ള പണി ഇജ്ജ്‌ ആദ്യം തീര്‍ക്ക്‌…. എന്നിട്ട്‌ മറ്റിള്ളവണ്റ്റെ നോക്കി പോയാ മതി മനസ്സിലായോടാ #%@&#%#$… ”

ശരിയാ…. മര്യാദെക്ക്‌ കുത്തിയിരുന്ന് സമയം കളയാതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത പണിക്ക്‌ പോയ ഞങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടത്‌ തന്നെയെ അനുഭവിച്ചുള്ളു…..

~ കര്‍ത്താവ്‌ അനുവദിച്ച്‌ തുടരും…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s